Inhoud

In een inleidend college wordt het medisch recht gesitueerd in en tegenover andere rechtsdomeinen en worden tevens de belangrijkste internationale en nationale bronnen van het medisch recht besproken ( 2 contacturen). Vervolgens is het college opgebouwd rond de twee belangrijkste actoren in het medisch recht, met name de arts en de patiënt. Eerst komt de wetgeving rond de arts aan bod. Wie is bevoegd de geneeskunde uit te oefenen en onder welke voorwaarden (ondermeer de verplichte inschrijving bij de orde der geneesheren met als belangrijkste consequentie het medisch tuchtrecht). Niet enkel de arts maar ook zijn medewerkers (verpleegkundigen; paramedici) passeren hierbij. Bijzondere statuten zoals dat van de ziekenhuisarts en de controle arts komen ter sprake. Al bij al gaat het om eenomvangrijk maar ook relatief stabiel, weinig omstreden pakket regelgeving. Interpretatieproblemen stellen zich slechts in beperkte mate zodat het aantal contacturen beperkt is tot maximaal 4. Vervolgens worden een aantal los van elkaar totstandgekomen wettelijke regelingen die de medische beroepsuitoefening in minder of meer belangrijke mate beïnvloeden, besproken. Het gaat dan om voor de hand liggende onderwerpen als medisch beroepsgeheim of de hulpverleningsplicht maar ook om het medisch honorarium en de diagnostische en therapeutische vrijheid. Hiervoor zijn ook maximaam 4 contacturen voorzien.
Dan komen we bij de relatie tussen arts en patiënt en diens rechten en plichten. Hier is het medisch recht nog in volle ontwikkeling. Relatief het grootst aantal contacturen wordt hiervoor uitgetrokken, nl. maximaal 8. De basisrechten van de patiënt (vrije keuze, recht op zorgvuldige behandeling, recht op informatie en begeleiding, recht op toestemming met kennis van zaken, recht op inzage in het medisch dossier en klachtrecht) zullen aan de hand van cases en wetgeving worden besproken.
Nauw aansluitend bij het vorige deel volgt dan de rechtspositie van de patiënt in bijzondere situaties zoals de patiënt die  proefpersoon is in een medisch experiment, de patiënt aan het einde van het leven (euthanasie en medische beslissingen met levensbeëindigend gevolg), de overleden patiënt (orgaanwegneming), de ongewenst zwangere e.d. Het betreft stuk voor stuk zgn. bio-ethische vraagstukken die ook de jurist bevragen en die in toenemende mate voorwerp zijn van wetgevende tussenkomst. Aan deze onderwerpen zijn maximaal 6 contacturen gewijd. Als een rode draad doorheen het college loopt het thema medisch-professioneel handelen en het eerbiedigen van de rechten van de patiënt en wettelijke regels in verband met het medisch handelen. Anders uitgedrukt betekent dit dat de aansprakelijkheid van de arts voor het eigen handelen impliciet aanwezig is  in alle voorgaande hoofdstukken. In het laatste gedeelte wordt de vergoeding van de schade ten gevolge van medisch onzorgvuldig  handelen geêxpliciteerd. Vanzelfsprekend zal daarbij ook de nodige aandacht gaan naar de recente ontwikkelingen in verband met alternatieve vergoedingsstelsels (no fault en dergelijke).